Wat is Ving Tsun
Ving Tsun is wetenschappelijk in elk opzicht door de zeer logische theorie die alle mogelijke facetten behandelt waaruit een gevecht kan bestaan. Kenmerkend zijn de directheid en eenvoud in het benaderen van een tegenstander. De natuurlijke, solide bewegingen zijn ontwikkeld met grote kennis van de anatomie van het menselijk lichaam en houden rekening met wis- en natuurkundige principes.
Ving Tsun Kung Fu is een Chinese vechtkunst die volgens de legende werd samengesteld in de 17e eeuw door een boeddhistische non uit het Shaolinklooster.
Een grondige studie van de bestaande traditionele Kung Fu-methodes leerde dat deze te veel ingewikkelde standen en technieken bevatten, veelal op kracht zijn gebaseerd, er weliswaar zeer indrukwekkend uitzien, maar een twijfelachtige praktische waarde hebben. Als resultaat werd waarschijnlijk het meest effectieve, no-nonsense gevechtsysteem samengesteld dat ooit is ontwikkeld.
Omdat altijd rekening wordt gehouden met tegenstanders die grotere spierkracht hebben, ligt de prioriteit in Ving Tsun niet op kracht maar op het perfectioneren van de techniek. Dit betekent niet dat Ving Tsun met zijn plotselinge schokachtige technieken niet keihard toeslaat. Ving Tsun is een van de meest uitgekiende vechtkunsten die er bestaan door het feit dat het 'economie van beweging' als basis gebruikt.
Door het aanwenden van het gehele lichaam als wapen, de handen, ellebogen en schouders, voor blokkeren, pakken en stoten, de benen voor trappen en balansverstoringen, is het zeer compleet. De speciaal gecombineerde principes, het 'Centerlijnprincipe', de onderverdeling van het lichaam in '4 Secties' en 'Gelijktijdige Aanval en Verdediging', vormen een waterdichte theorie.
De basisoefeningen zijn eenvoudig te leren voor een beginner. De onderliggende concepten reiken ver genoeg om zelfs de meest bedreven beoefenaren doelen te stellen en te stimuleren. Het systeem bevat geen showachtige of acrobatische bestanddelen, zoals we die uit bekende films kennen, die spectaculair zijn maar erg onrealistisch.
Ving Tsun dient er enkel toe een gevecht door logica en eenvoud, snel en zeker te beëindigen.
Terug naar boven
Wie is Barnoud
geboren op 01 dec 1969 te Bussum was van jongs af aan geïnteresseerd in vechtkunsten en is daarom begonnen met judo, waarna hij is overgestapt op Jiu-jitsu. Na vele jaren trainen en het behalen van een zwarte band, werd hij door een trainingsgenoot enthousiast gemaakt voor een andere vechtsport" Ving Tsun Kung Fu " en besloot daar te gaan kijken. Het bleef echter niet bij kijken want hij werd gelijk uitgenodigd om mee te trainen, hetgeen geen tweede keer gezegd hoefde te worden.
Na wat oefeningen gedaan te hebben, stelde Gert-Jan Ketelaar zich voor, en nam hem apart voor een introductiegesprekje met in zijn uitleg veel praktische voorbeelden die echt aankwamen, en waar je niet omheen kan praten met woorden van "maar als jij dit doet dan doe ik …..dit was " UITGESLOTEN!
Dat was de eerste confrontatie met Ving Tsun. De tweede confrontatie liet niet lang op zich wachten, want hij mocht aan het eind van de les sparren met een gevorderde beoefenaar.
Hij probeerde vanuit zijn Jiu-jitsu trukendoos grip te krijgen op zijn tegenstander hetgeen onmogelijk was, het leek wel of zijn tegenstander de controle had over zijn armen, bij elke poging wat terug te doen werd hij afgestraft met een salvo aan stoten.
Vanaf die dag" in oktober 1992 " is hij gaan trainen bij Gert-Jan Ketelaar, en traint nog steeds met enorm veel plezier en enthousiasme bij hem in de sportschool in Hilversum waar hij ook les geeft. Gert-Jan Ketelaar weet menigeen te inspireren en enthousiast te maken door zijn grote kennis van Ving Tsun Kung Fu en het uitvoeren daarvan.
Gert-Jan Ketelaar
De Ving Tsun Kung Fu school in Hilversum is in 1981 opgericht door Gert-Jan Ketelaar, waar hij als leraar de lessen verzorgt. Gert-Jan gaf ook meerdere jaren les op diverse locaties in Amersfoort en Utrecht. Uiteindelijk heeft hij een eigen ruimte kunnen bemachtigen in Hilversum, die hij speciaal heeft ingericht voor de lessen.
Gezien zijn fascinatie voor oosterse vechtkunst en de drang om zich daarin te ontwikkelen, kwam hij uiteindelijk bij het Ving Tsun Kung Fu terecht, waarvan de logica en intellectuele methode hem aansprak. De hoge effectiviteit van dit systeem was voor hem doorslaggevend om Ving Tsun te gaan beoefenen.
Via diverse leraren is hij in contact gekomen met Wong Shun Leung, een leraar die een grote bijdrage heeft geleverd aan de ontwikkeling, voortbestaan en wereldbekendheid van het Ving Tsun Kung Fu. De kennismaking met de zienswijzen en kennis van Wong Shun Leung waren een keerpunt voor Gert-Jan.
Gert-Jan was de eerste Nederlandse leraar die Wong Shun Leung leerde kennen en door hem werd onderwezen op de trainingsstages in Duitsland, waarvoor Wong regelmatig uit Hong Kong kwam.
Op uitnodiging van Gert-Jan gaf Wong Shun Leung ook voor het eerst trainingen in Nederland. Tevens werd de school van Gert-Jan de eerste officiële afdeling van de VTKFAE in Nederland.
Wong Shun Leung bracht Gert-Jan in contact met Philipp Bayer uit Duitsland, een van zijn meest talentvolle leerlingen. In juni 2005 richtte Gert-Jan Ketelaar de United Ving Tsun Kung Fu Society op.
Terug naar boven
Motivatie om Ving Tsun te trainen
Sporten is goed voor lichaam en geest het kan enorm ontspannend zijn, wat is er mooier dan een sport te beoefenen waarbij je plezier hebt, en in het dagelijks leven ook nog profijt bij kan hebben.
• een realistische zienswijze op de totale "gevechtkunst"
• de logica en eenvoud van het systeem
• de toepasbaarheidswaarde in de praktijk
• het intelligent omgaan met de mogelijkheden van het lichaam
• geen acrobatiek of extreem zware lichamelijke oefeningen
• de natuurlijke bewegingen
• de "principes" van het systeem over o.a. strategie, afstand en timing
• het krijgen van (meer) zelfvertrouwen, concentratievermogen en zelfstandigheid
• het vergroten of opbouwen van een zowel fysiek als mentaal incasseringsvermogen
• het vormen van een goede mentaliteit tijdens de training, die ook doorwerkt in het dagelijkse leven van de beoefenaar
• de sociale omgang met de medebeoefenaren
• het zichzelf beter leren kennen, zowel fysiek als mentaal
Terug naar boven
Waar komt het vandaan?
De naam Ving Tsun is de naam die volgens de legende door Leung Bok Chau aan dit systeem is gegeven. Hij vernoemde het systeem naar zijn vrouw Yim Ving Tsun van wie hij dit heeft geleerd.
Vrij vertaald betekent Ving Tsun "de lente aanprijzen". Wanneer de Chinese karakters volgens Kantonese klank worden vertaald naar het Westers-fonetisch schrift kunnen er verschillen optreden. Daarom zie je verschillende stromingen die hun eigen westerse benaming er aan hebben gegeven zoals Wing Chun, Wing Tsun, Ving Tsun. De Mandarijnen spreken zelfs van Yong Chun.
Eigenlijk is de term Wing Chun fonetisch gezien de meest juiste (of de minst foute). Aangezien de afkorting "WC" nogal wat hilariteit onder tegenstanders veroorzaakte heeft Grootmeester Yip Man de schrijfwijze verandert naar Ving Tsun. Ook vond hij de letter "V" van Victory (overwinning) toepasselijk.
De Ving Tsun Athletic Association in Hong Kong welke opgericht werd in 1967 gebruikte deze schrijfwijze als eerste. Ook Sigung Wong Shun Leung maakte gebruik van de term Ving Tsun bij de aanduiding van zijn school. De gebruikte schrijfwijze is echter geen garantie voor kwaliteit. Hiervoor is meer nodig dan een naam alleen.
Terug naar boven
Oorsprong: Wong shun Leung
Wong Shun Leung was een autoriteit van wereldniveau op het gebied van Ving Tsun Kung Fu. Hij leerde direct onder grootmeester Yip Man het Ving Tsun tussen 1953 en 1972 in Hong Kong, en assisteerde bij het opleiden van velen in die tijd, zoals Bruce Lee, een leerling die hem later nog veel bekendheid zou geven.
Wong staat bekend om de uitdagingsgevechten die hij tegen gerenommeerde Kung Fu-leraren vocht en die in grote mate bijdroegen aan de promotie van het Ving Tsun.
Als professionele Ving Tsun-leraar heeft Wong vanaf begin jaren '80 in vele landen seminars geleid. Allen die hem gekend hebben, waren diep geschokt door zijn plotselinge overlijden op 28 januari 1997.
Wong Shun Leung was als Ving Tsun-leraar van ongekend belang voor de ontwikkeling van onze gevechtskunst, maar ook zijn persoonlijkheid, gevoel voor humor en bescheidenheid waren zeer opmerkelijk.
Wat ik geleerd heb door “Beimo’’ Door Sifu Wong Shun Leung.
Het volgende artikel is de persoonlijke reflectie van wat Ving Tsun meester, Sifu Wong Shun Leung zijn ervaring was over de lessen die hij geleerd had tijdens zijn “Beimo” of zijn test van vaardigheid, een iets subtielere benaming van de vele full-on fights die hij had met beoefenaren van talloze Chinese en andere vechtsystemen gedurende zijn meer dan 40 jaar als Ving Tsun beoefenaar.
De “Beimo”is een lang gevestigde traditie in de Chinese martial arts en Hong Kong in de jaren 50 en 60. slechts één naam kwam op en schitterde als er gediscuseerd werd over “Beimo”, en die naam luide Wong Shun Leung student van de Ving Tsun patriarch Yip Man, klasgenoot en trainer van Bruce Lee, en de man die in de vechtsport wereld de naam kreeg “Gong Sau Wong” betekenis: the”King of Talking with hands”.
Tijdens deze gevechten welke plaatsvonden op platte daken, in achteraf steegjes en achter gesloten deuren, werd gezegd dat Sifu Wong nooit een gevecht verloren heeft, en getuigen verklaarde dat de meerderheid van de gevechten ten einde werden gebracht in slechts drie technieken.
Een aantal van deze gevechten werden geregeld door een journalist van de krant “The Star” om spectaculaire artikels in zijn krant te kunnen schrijven. Het waren niet van die toernooien zoals we die vandaag de dag kennen, dit waren echte gevechten zonder regels of protectie en waarbij serieuze verwondingen konden plaatsvinden, en er was dus absoluut geen plaats voor ‘martial magic’. De “Beimo” scheidde de echte “martial artist” van de “bullshit artist”.
Door deze ervaringen en vele discussies met zijn leraar grootmeester Yip Man, ontwikkelde Sifu wong zijn vaardigheden tot wat alleen beschreven kan worden als een ongelofelijk niveau, en zo doende bracht hij het Ving Tsun systeem onder de aandacht van de Hong Kong martial arts gemeenschap. Ook kreeg hij het krediet voor het moderniseren van de manier waarop het systeem wordt onderwezen, zelfs tot op het punt om Yip Man te overtuigen om sommige concepten en technieken te overdenken en soms zelfs te veranderen en uit de vorm en het systeem te halen.
Om het simpel te stellen hielp Wong Shun Leung een systeem wat al een zeer effectieve gevechtsvorm was naar een nog hoger niveau van efficiëntie. Door de jaren heen beïnvloede hij vele mensen waaronder Bruce Lee (zijn stijl Jeet Kune Do maakte gebruik van veel van de concepten die Wong naar voren bracht tijdens hun training en hun correspondentie) en hij bleef het praktische vechtsysteem doorgeven tot de dag van zijn overlijden.
Dit artikel verscheen voor het eerst op Februari 1995 als kwestie van de ‘Inside Kung Fu’ magazine, en was vertaald naar het Chinees door zijn student David Peterson iemand die zowel Mandarijns als Cantonees spreekt, en leraar van het Wong Shun Leung Ving Tsun in de ‘Melbourne Chinese Martial Arts Club’ die hij oprichte in 1983 nadat hij Sifu Wong’s methode ontdekte na meer dan 10 jaar minder efficiënte Wing Chun training.
********
Het soort van gevecht waar ik naar refereer in dit artikel is niet wat je in de boksring ziet omdat dit soort gevechten aan regels gebonden zijn om er een sport of spel van te maken waardoor het gevecht minder realistisch word. Waar ik naar refereer is het echte gevecht vrij van regels en reglementen vrij van beperkingen of wederzijdse afspraken. Omdat vechten relatief is, kunnen de bouwstijl en kracht van de tegenstander het conflict direct beïnvloeden, het is daarom moeilijk te voorspellen wat het eindresultaat zal zijn.
Zoals in de klassieke Chinese krijgskunst Sun Zi geschreven staat “maak in oorlogsvoering eerst plannen voor de overwinning die zullen garanderen dat uw leger de slag zullen winnen” berust uw strategie alleen maar op brute kracht, zal de overwinning niet meer verzekerd worden. Beide termen kunnen elkaar beïnvloeden. Als het inderdaad op vechten aankomt vrees ik dat het in één artikel niet voldoende kan worden behandeld, dus wil ik me beperken tot de fouten die een vechter maakt om ze zo leren te vermijden.
De Chi Sau (klevende handen) oefening is training voor de reflexen die herhaaldelijk getraind moet worden om je vaardigheid te ontwikkelen, snelle en alerte reacties voor een goede basis. Essentiële vereisten van het Ving Tsun systeem, d.w.z. “onderscheppen wat komt; achtervolgen wat vertrekt en waneer de handen bevrijd worden van obstakels instinctief naar voren aanvallen” dit zijn de fundamentele maar diepgaande principes die indien ze met het juiste idee uitgevoerd worden een Ving Tsun beoefenaar voorbereid op de geestelijke en fysieke aspecten in een echt gevecht waar vanaf het eerste arm contact gereageerd kan worden. Indien naar een beginner niet het juiste idee achter Chi Sau word geleerd kan deze tot andere interpretaties leiden en het onjuist uitvoeren. Zo zal bijvoorbeeld bij het nadruk leggen op het woord (klevende handen) de slechte gewoonte kunnen ontstaan zoals het achtervolgen van de handen van de tegenstander, iets wat alle fundamentele regels van de Ving Tsun principes tegenspreken.
In het begin van de Siu Nim Tau (jong idee) vorm, wordt het concept aangeleerd om recht tegenover je tegenstander te staan, om een gunstiger positie te verkrijgen in gevecht waardoor het mogelijk word om stoten te plaatsen over een zo kort mogelijke lijn voordat er contact met de tegenstander is. In de vorm rijst de vraag niet om chi sau te doen met de vijand omdat de reikwijdte van beweging bij het idee van ‘het volgen van de armen’ dan als een kinderspel worden begrepen en men zou al snel naar links uitschieten als de tegenstander naar links gaat of naar rechts, het resultaat daarvan is dat je de tegenstander altijd toestaat jouw acties te dicteren waardoor je eindigt in een passieve positie waarin je niet meer in staat ben je tegenstander op de juiste manier aan te vallen. Dus in een gevecht moet men de ogen strak gericht op het doel houden met maar één ding in gedachte nl. het zo direct en simpel mogelijk aanvallen van de tegenstander. Alleen op het moment dat je aanval een obstakel tegenkomt moet je veranderen om je doel te bereiken, en dit is waar Chi Sau in het spel komt als middel om waar het gevecht eindigt het gevecht winnend te beëindigen.
-
DE TEGENSTANDER DE KANS GEVEN ALS EERSTE TE SLAAN.
Winnen of verliezen in een gevecht hangt vaak af van wie het eerste kans ziet zijn tegenstander aan te vallen in gevecht. Zoals Sun Zi zei, “als een binnenvallende kracht eenrivier oversteekt in zijn voorwaartse mars, is het beste om de helft van het leger te laten oversteken en dan aan te vallen”. Je zult tweemaal het resultaat met de helft van de inspanning oogsten als de aanval met dergelijke gunstige timing wordt gelanceerd als de intentie de ontwikkelingen en de bewegingen van de tegenstander kunnen worden bepaald. Als deze strategie wordt toegepast zal de tegenstander het vooral moeilijk vinden om zijn lichaam te coördineren waardoor hij zich terug moet trekken en zijn verlies word onvermijdelijk. Een veelvoorkomende fout die onervaren Ving Tsun beoefenaren maken is dat ze hun stoten van te ver af maken, zodat er teveel ruimte blijft tussen de tegenstander en henzelf, een dergelijke onhandige en onbesuisde beweging biedt de tegenstander de kans eerst aan te vallen.
Daarvoor moeten we in een gevecht met een tegenstander nooit ongeduldig zijn. Maak geen aanval tot de afstand tussen jou en de tegenstander in één stap te overbruggen is, en maak dan een plotselinge aanval waarmee je de tegenstander overrompeld. Door op deze manier een aanval te lanceren, krijgt men het voordeel van een stap dichter bij de tegenstander te zijn waardoor het voor hem extreem moeilijk word op tijd te reageren, het resultaat daarvan is normaal gezien een zwakke poging om een halve stap naar links of rechts, of anders naar achteren te verplaatsen. Dit maakt het zeer gemakkelijk om het contact met de tegenstander te houden, die controle zorgt ervoor dat je de ballans en positie van je tegenstander beïnvloed. Hiermee vermijd je dat je hem de kans geeft als eerste aan te vallen en de situatie te leiden.
-
HET OPGEVEN VAN HOGE IDEALEN.
Het hebben van hoge idealen in een gevecht kan een hoge mate van nervositeit veroorzaken.
De theorie van Ving Tsun is inderdaad onberispelijk als men het absoluut verwezenlijken kan, maar een theorie is maar een theorie, nooit kan men die staat van perfectie behalen omdat de mens nu eenmaal fouten maakt. In een normale gevechtsituatie zijn tegenstanders min of meer even groot en sterk, iedereen heeft twee handen en twee voeten, sterke en zwakkere punten etc.etc. iedereen is onderworpen aan de zelfde voorwaarden zodat een ieder hard moet vechten, de meest bepalende factor is het niveau en vaardigheid van de vechter.
Als de kans 70% is om te overwinnen, is er nog steeds een kans van 30% om aangevallen te worden. Als we kijken naar de wereldkampioenschappen boxen, krijgt zelfs de winnaar veel klappen van zijn tegenstander teneinde te winnen. Tegenwoordig maken veel Ving Tsun leraren simpele dingen mysterieus en misleiden hun studenten met “sprookjes”. Zij bedriegen anderen en henzelf. Dit is schandalig. Het zou veel beter zijn om de student geestelijk en fysisch voor te bereiden alvorens te vechten. Vooral moet men weten dat men één of meerdere stoten op zijn lichaam kan verwachten tijdens het gevecht zodat je niet vol verassingen en misleidingen komt te staan wanneer dit gebeurt.
-
VERMIJD TWIJVEL TEN KOSTE VAN ALLES.
Om te kunnen vechten, moeten beide partijen een afstand hebben waarbij ze elkaar kunnen aanvallen. Beide hebben een gelijke kans om aan te vallen, toch is er geen tijd om te denken in termen van trappen en stoten. De vaardigheden en de ervaring verkregen door geroutineerde training zullen volledig in het spel gebracht worden op dit moment.
De vraag van winst of verlies is min of meer open en word bepaald met wat men in zich heeft. Het maakt niet uit wat er gebeurt men moet niet aarzelen zodra het gevecht aangegaan is, het zou vele onnodige problemen veroorzaken.
De hoge schoppen die je vaak in de films ziet die onophoudelijk met het grootste gemak uitgevoerd worden zijn in werkelijkheid zonder grond, als deze worden toegepast in een echt gevecht is het niet mogelijk als niet onmogelijk om een tweede schop te plaatsen als de eerste niet succesvol was.
Of de tegenstander neervalt of niet, hij zal zo uit positie zijn dat zijn volgende traptechniek niet meer efficiënt kan zijn. Misschien als de tegenstander geraakt word door een side kick en in een rechte lijn achteruit zou gaan, zou je de kans hebben om achtereenvolgend te kunnen schoppen, maar de wetten van fysica maken een dergelijke situatie hoogst onwaarschijnlijk.
Als de tegenstander goed in de strijd zit, zal hij zich snel terugtrekken en zal je tweede schop zeker valen gezien je eerste schop er ook al niet in geslaagd is zijn doel te vinden, het timingsritme dat al fout zit, net zoals in dans en muziek is.
Alleen de gene die aarzelen zullen worden geslagen. Je zal naar achteren of naar voren moeten gaan aangezien de situatie daarop aanstuurt, anders zal de kans om de situatie te controleren in een oogwenk verdwijnen.
De bovengenoemde punten zullen je niet leren te winnen, maar zullen je toelaten je fouten zoveel mogelijk te verminderen. In feite, als je wil winnen, zal het afhangen of je hard en voordurend traint, de ontwikkeling van fysieke kracht en vertrouwen om te winnen etc. als voor de opperste staat van een “kalm hart en rustige ademhaling”(d.w.z. de capaciteit om met kalmte en totale controle van lichaam en geest te vechten), op basis van de hierboven genoemde voorwaarden----------- de dag dat je denkt alles te weten is de dag dat je stopt jezelf te verbeteren – probeer jezelf elke dag te verbeteren.
Vertaling: Barnoud Vos.
Terug naar boven
Vormen trainen
Het trainen en bestuderen van de vormen wijst uit dat deze vormen verbonden zijn met elkaar en samen de basis zijn van Ving Tsun Kung Fu. Iedere vorm bevat eigen details en het is dus niet zo dat wanneer het niveau van de tweede vorm is bereikt, de eerste vorm vergeten kan worden en niet meer hoeft te worden getraind. De vormen van het Ving Tsun kunnen worden vergeleken met een gereedschapskist: het gereedschap zijn de bewegingen, waaruit je in een situatie het juiste stuk gereedschap moet leren gebruiken. Anders dan bij de kata's zoals bekend van de meerderheid van de andere vechtkunsten, moet de volgorde van de bewegingen niet gezien worden als kleine serietjes of een denkbeeldig gevecht tegen meerdere tegenstanders.
1. De basisvormen
SIU LIM TAU, de eerste vorm is een verzameling van alle armbewegingen en vormt de basis voor het gehele systeem. Deze vorm kan gezien worden als het 'ABC' van het Ving Tsun waarbij een belangrijke nadruk wordt gelegd op de stand, de basis van alle bewegingen.
CHUM KIU, de tweede vorm, behandelt de bewegingscombinaties, draaien van de stand, trappen, lopen en heeft als hoofdthema het trainen van de lichaamsbalans.
BIU CHI, de derde vorm, heeft als grondgedachte het komen uit volstrekt uitzichtloze situaties. Dit kan door een overmacht aan tegenstanders zijn, maar ook één zeer sterke tegenstander of wanneer de Ving Tsun-beoefenaar zelf geblesseerd is geraakt.
2. Stootzaktraining
Het doel van Ving Tsun is een tegenstander met de eenvoudigste middelen te kunnen verslaan. Zodoende is het trainen van stoten en trappen op de stootzak voor het ontwikkelen van een goede stoot van essentieel belang. Zelfs de beste techniek zal weinig effect hebben als men niet beschikt over een snelle, krachtige stoot.
3. Chi Sau-training
Al in een vroeg stadium wordt begonnen met de partnertraining in Chi Sau, ook wel de 'Ziel' van het Ving Tsun genoemd. Correcte Chi Sau-training ontwikkelt de reflexen, snelheid en doelbewustheid die voor een gevecht nodig zijn en het traint de aanval en verdediging, die de subtiele stroom volgen van de kinetische kracht van de tegenstander. Belangrijk bij het uitvoeren van alle technieken is een correcte afstand.
4. Houtenman-training
MOK YAN CHONG, oftewel houtenman-training, gaat om het perfectioneren van de technieken door training op een speciaal voor Ving Tsun ontworpen houten trainingsapparaat dat als een constante factor fungeert. Verder wordt hier getraind in het snel en efficiënt corrigeren van nadelige gevechtsituaties en het uitvoeren van aanvallen tegen een object dat veel weerstand geeft.
5. Wapentraining
LOK DIM BOON KWAN, de lange stok die in de stokvorm gebruikt wordt, geldt als metafoor voor alle grote objecten die als wapen kunnen dienen en ontwikkelt door de training grotere stootkracht en stabiliteit.
PAH CHAM DAU, de Ving Tsun-messen worden getraind in een structuur die sterk afwijkt van de basis van Ving Tsun en dit wordt een beoefenaar daarom pas onderwezen als deze zover is dat hij zijn armtechnieken effectief kan inzetten en de basis voldoende onder controle heeft.
Terug naar boven
curriculum
1. Student (rode logo op het shirt)
2. Senior Student (rode logo op het shirt)
3. Assistant (witte logo op het shirt)
4. Trainer (gele logo op het shirt)
De Ving Tsun Curriculum geeft in grote lijnen het leerproces weer van een beoefenaar bij de UVTKFS. De omschrijvingen geven enige duidelijkheid welke criteria daarbij worden gehanteerd. Bij ieder niveau hoort een certificaat welke wordt uitgereikt zonder examen. De trainingperiode, inzet en vaardigheden van een beoefenaar worden als richtlijnen gebruikt. Een beoefenaar kan het curriculum sneller doorlopen wanneer deze door uitermate veel training en inzet zich sneller ontwikkeld of al zelfstandig als trainer leiding geeft aan een groep. De verantwoordelijkheid die het trainersschap met zich meebrengt ontwikkelt meer ervaring dan het louter trainen als beoefenaar.
Studenten zijn alle beoefenaren nadat ze zich hebben aangesloten bij een school van de UVTKFS. De studenten dragen het T-shirt met het rode logo. Nadat een student zich heeft bekwaamd in de basis van Ving Tsun Kung Fu kan deze het ‘Student Certificaat’ ontvangen van zijn of haar trainer. De trainingsrichtlijn hiervoor is 2 jaar, waarin een student voldoende aanwezig moet zijn geweest. Verder moet een gecertificeerde student de Siu Nim Tau (1e vorm) correct kunnen uitvoeren, maar ook goede beheersing hebben van de partneroefeningen Dan Chi Sau, Lap Sau, Poon Sau, Seung Ma en Tui Ma.
Na meerdere jaren (trainingsrichtlijn 5 jaar) kan een beoefenaar worden bevorderd tot ‘Senior Student’ middels een tweede certificaat. Van een senior student wordt verwacht wordt dat deze een goede beheersing heeft van Siu Nim Tau, Chum Kiu, Mok Yan Chong (eerste helft), Chi Sau drills, Lap Sau, Go Sau, Sparring, maar ook een theoretisch inzicht en zelfvertrouwen heeft opgebouwd in het Ving Tsun systeem.
In aanmerking voor dit niveau komen personen die een lange periode (trainingsrichtlijn 10 jaar) hebben getraind in alle facetten van Ving Tsun Kung Fu. Derhalve naast de basisvormen ook Biu Gee, Mok Yan Chong, Lok Dim Boon Kwan goed beheersen. Tevens vaardigheden hebben ontwikkeld in het coachen van medestudenten en assisteren van de trainer bij het lesgeven. De benoeming tot ‘Assistant’ wordt begeleid door het krijgen van een T-shirt waarop het logo in het wit is afgebeeld en het bijbehorende certificaat.
We noemen iemand een trainer wanneer deze zelfstandig leiding geeft aan een groep studenten. Om een gecertificeerde trainer van de UVTKFS te worden, moet iemand minimaal één jaar als trainer aangesloten zijn. Daarnaast eigen studenten hebben opgeleid van enig niveau. De benoeming tot trainer wordt begeleid door het krijgen van een T-shirt waarop het logo in het geel is afgebeeld en het bijbehorende certificaat. De trainer dient alle vormen te beheersen (zowel praktisch als theoretisch) en ook de training met wapens tegen elkaar hebben getraind. Een trainer moet over ‘fighting spirit’ beschikken en dat ook hebben bewezen in sparring. En tenslotte de trainer/coaching vaardigheden machtig zijn.
Terug naar boven
|
